Leave a comment

Η ιστορία της Καρδιοπνευμονικής Αναζωογόνησης (ΚΑΡ.Π.Α.)

1740 – Η Ακαδημία των Επιστημών στο Παρίσι συνιστά την εφαρμογή αναζωογόνησης «στόμα με στόμα», για τα θύματα πνιγμού.

1891 – Ο Δρ. Friedrich Maass εφαρμόζει τις πρώτες καταγεγραμμένες θωρακικές συμπιέσεις σε ασθενή.

1903 – Ο Δρ. George Crile αναφέρει την πρώτη επιτυχημένη εφαρμογή εξωτερικών θωρακικών συμπιέσεων, για την αναζωογόνηση θύματος.

1954 – Ο James Elam αποδεικνύει ότι ο εκπνεόμενος αέρας είναι αρκετός, για επαρκή οξυγόνωση του ασθενούς.

1956 – Οι γιατροί James Elam και Peter Safar αναπτύσσουν την σύγχρονη τεχνική αναζωογόνησης «στόμα-με-στόμα».

1957 – Ο στρατός των ΗΠΑ υιοθετεί την τεχνική αναζωογόνησης «στόμα με στόμα», για την ανάνηψη μη-ανταποκρινόμενων θυμάτων.

1960 – Η δημιουργία της ΚΑΡ.Π.Α. Η American Heart Association ξεκινά ένα πρόγραμμα για να «γνωρίσει» τους ιατρούς με την καρδιακή αναζωογόνηση «κοντά στο θώρακα», το οποίο αποτέλεσε τον προπομπό για τις εκπαιδεύσεις στο ευρύ κοινό.

1963 – Η American Heart Association εγκρίνει επίσημα την ΚΑΡ.Π.Α.

1966 – Οι πρώτες κατευθυντήριες γραμμές ΚΑΡ.Π.Α. δημοσιεύονται από την Εθνική Ακαδημία Επιστημών, Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας.

1972 – Ο Leonard Cobb διεξάγει το πρώτο πρόγραμμα μαζικής κατάρτισης ΚΑΡ.Π.Α. στον κόσμο, στο Σιάτλ, με την ονομασία “Medic 2”. Περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι εκπαιδεύθηκαν, κατά τα δύο πρώτα χρόνια του προγράμματος.

1979 – Δημιουργείται η «Προηγμένη Καρδιαγγειακή Υποστήριξη Ζωής» (ACLS), μετά από συζητήσεις που έλαβαν χώρα κατά το Τρίτο Εθνικό Συνέδριο ΚΑΡ.Π.Α.

1981 – Ξεκινά το πρώτο πρόγραμμα για παροχή τηλεφωνικών κατευθύνσεων για εφαρμογή ΚΑΡ.Π.Α., στο King County, της Ουάσινγκτον. Πλέον αποτελεί μια καθιερωμένη πρακτική στις ΗΠΑ, αλλά και πολλές χώρες του κόσμου.

1983 – Η American Heart Association συγκαλεί εθνική διάσκεψη, για την ανάπτυξη κατευθυντήριων γραμμών ΚΑΡ.Π.Α., για παιδιά και βρέφη.

1988 – Η American Heart Association πραγματοποιεί εθνικό συνέδριο, σχετικά με την παιδική αναζωογόνηση και αναπτύσσει κατευθυντήριες οδηγίες για παιδιά και βρέφη.

1990 – Δημιουργούνται προγράμματα δημόσιας πρόσβασης στην απινίδωση, τα οποία στοχεύουν στην παροχή εκπαίδευσης και πόρων στους πολίτες, ώστε να βοηθήσουν σε περίπτωση καρδιακής ανακοπής. Ξεκινά η τοποθέτηση αυτόματων εξωτερικών απινιδωτών, ή AEDs, σε δημόσιους χώρους και η ταυτόχρονη εκπαίδευση στο ευρύ κοινό.

2004 – Η American Heart Association και ο ILCOR δημοσιεύουν κοινή δήλωση, σχετικά με τη χρήση Αυτόματου Εξωτερικού Απινιδωτή σε παιδιά. Δηλώνουν ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε παιδιά ηλικίας 1 ως 8 ετών (αρχή της εφηβείας), τα οποία δεν έχουν σφυγμό.

2008 – Η American Heart Association εισάγει την ΚΑΡ.Π.Α. «μόνο με χέρια», γνωστή ως hands-only CPR. Τονίζει ότι οι παρευρισκόμενοι σε καρδιακή ανακοπή, θα πρέπει να καλέσουν τις υπηρεσίες υγείας και να προβούν σε θωρακικές συμπιέσεις, πιέζοντας «γρήγορα και δυνατά» στο κέντρο του θώρακα.

Κάθε πέντε (5) χρόνια ο ILCOR (International Liaison Commitee) δημοσιεύει τις κατευθυντήριες οδηγίες παροχής πρώτων βοηθειών, οι οποίες αποφασίζονται κατόπιν συνεδρίου, με την συμμετοχή όλων των Συμβουλίων Αναζωογόνησης, που αποτελούν μέλη του.